O terapii
Terapia poznawczo – behawioralna została opracowana przez Aarona T. Beck’a w Stanach Zjednoczonych na Uniwersytecie Pensylwania we wczesnych latach 60 XX wieku.
W stosunkowo bardzo krótkim czasie stała się jedną z wiodących psychoterapii w większości krajów zachodnich, zarówno w praktyce psychologicznej, jak i medycznej. O jej atrakcyjności i sukcesie decydują bliskie związki nauki i praktyki, które cechują ten nurt oraz wysoka skuteczność w leczeniu wielu zaburzeń (m.in. depresji i nerwic) wykazywana w licznych badaniach naukowych.
Terapia poznawczo - behawioralna:
- jest usystematyzowana, krótkoterminowa, zorientowana na teraźniejszość
- ma charakter edukacyjny
- główny akcent kładzie się na indywidualne zasoby i mocne strony pacjentów
- jej celem jest wprowadzenie zmian, które można obiektywnie zmierzyć (zmiany te najczęściej dotyczą: zachowań, emocji, objawów fizjologicznych, sposobu myślenia oraz sposobu radzenia sobie z problemami w wielu trudnych sytuacjach)
- polega na stosowaniu technik poznawczych i behawioralnych, które pomagają przyjrzeć się procesom myślowym, przezwyciężyć nieprzydatne przekonania i schematy będących źródłem problemów
- pacjent zachęcany jest do pracy między sesjami
- relacja pacjenta i terapeuty oparta jest na ścisłej współpracy i zaufaniu
- sesja trwa 50-60 min